تلفن سانترال تنظیمات
سانترال توسعه تقویت کننده ها (یا تکرارکننده ها) که می توانستند در امتداد خط قرار گیرند، تماس های تلفن سانترالی در قاره را ممکن کرد. از اواخر دهه 1940، پیوندهای رادیویی مایکروویو به طور فزاینده ای برای مدیریت انتقال زمینی مورد استفاده قرار گرفتند. خدمات بین اقیانوسی بین آمریکای شمالی و اروپا توسط رله موج کوتاه در سال 1926 معرفی شد - و دوباره در ابتدا بسیار گران بود. خدمات کابل ماوراء اقیانوسی با توسعه تکرارکننده های با عمر طولانی برای مقابله با اتلاف سیگنال در مسافت ممکن شد و اولین کابل های تلفن سانترال فرا اقیانوسی در سال 1956، حدود 90 سال پس از اولین کابل های تلگراف، گذاشته شد. کابل های بعدی کانال های تلفن سانترال بیشتری را فراهم کردند و در دهه 1980 کابل های اقیانوسی فیبر نوری ظرفیت را به میزان زیادی افزایش دادند. کابل های فیبر نوری به همراه پیوندهای ماهواره ای به کاهش هزینه تماس های بین قاره ای کمک کردند. در ربع قرن پس از سال 1925، خدمات تلفن سانترال به سرعت در سراسر جهان گسترش یافت، اگرچه مناطق روستایی اغلب در دریافت خدمات کند بودند. شماره گیری و سوئیچینگ خودکار به یک امر عادی تبدیل شد و در پایان این دوره، ارتباطات از راه دور بسیار آسان تر شد. این تغییر عمدتاً به دلیل گسترش فیزیکی سیستم بود. به نوسازی امکانات آنالوگ موجود به جای معرفی فن آوری های اساسی متفاوت. در اواسط قرن بیستم، ترانزیستور - یک وسیله نیمه هادی برای تقویت، کنترل و تولید سیگنال های الکتریکی - مبنایی را برای استفاده گسترده از الکترونیک در ارتباطات راه دور و توسعه تجهیزات محاسباتی الکترونیکی مبتنی بر ترانزیستور فراهم کرد. 
سانترال زاهدان
سانترال پدر بل، الکساندر ملویل بل، تولید گفتار را مطالعه کرده بود و راهی برای رونویسی تمام عناصر گفتار انسان در سیستمی به نام گفتار قابل مشاهده ابداع کرده بود. مثال را در شکل 1 ببینید.). ملویل (که دوست جورج برنارد شاو و الگوی پروفسور الک در کارهایش بود. بل با گذاشتن چنگال های تنظیم در دهان و صحبت کردن، گام های صدادار را تشخیص داد. او شروع به ارسال جریان های الکتریکی از طریق چنگال های تنظیم برای انتقال صداها از طریق سیم کرد، که بعدها متوجه شد هلمهولتز پیش بینی کرده بود. در زمستان 1872-1873، بل پس از مهاجرت به بوستون، استاد فن بیان در دانشگاه بوستون شد. او به تحقیقات در زمینه آوایی ادامه داد و آزمایشات الکتریکی را که در باث و لندن برای بهبود تلگراف آغاز کرده بود، از سر گرفت. بل بر اساس آزمایش های صداگیر چنگال تنظیم هلمهولتز، آن را تکرار و بزرگ تر کرد (شکل 3 را ببینید). این آزمایش ها شامل عبور جریان الکتریکی از طریق یک چنگال تنظیم متصل به سیمی بود که با ارتعاش چنگال در مایع فرو می رفت. سپس صدای چنگال در چنگال دیگری که به مدار متصل شده بود، تکرار شد. این آزمایش ها با یک سیم ارتعاشی که مایعی را لمس می کرد، فرستنده مایع تلفن سانترال بل را در مارس 1876 سه سال بعد پیش بینی کرد. در ابتدا، بل در تلاش بود تا یک تلگراف بسازد که بتواند چندین پیام را به طور همزمان از طریق یک سیم ارسال کند. بیشتر این آزمایش های اولیه شامل «فرستنده های مایع» بر اساس مدل هلمهولتز بود. در 9 نوامبر 1874، دوست و همسایه بل، پی دی ریچاردز، به درخواست بل، نامه ای به مخترع نوشت که در آن آزمایش ها و انتقال پیام های تلگرافی روی سیم ها با استفاده از یک فرستنده مایع پر از جیوه را توصیف می کرد. جزئیات این نقاشی (شکل 4b) آزمایشات اوایل سال 1873 یک فرستنده مایع پر از جیوه را روی میز نشان می دهد. 
تلفن سانترال قیمت
سانترال با این حال، در شبکه های مدرن هزینه انتقال و تجهیزات کمتر است و اگرچه سلسله مراتب هنوز وجود دارد، اما آنها بسیار مسطح تر هستند و شاید فقط دو لایه دارند. اکثر مبادلات تلفن سانترالی خودکار از سوئیچینگ دیجیتال به جای سوئیچینگ مکانیکی یا آنالوگ استفاده می کنند. ترانک هایی که صرافی ها را به هم وصل می کنند نیز دیجیتال هستند که مدار یا کانال نامیده می شوند. با این حال، مدارهای آنالوگ دو سیمه هنوز برای اتصال آخرین مایل از سانترال به تلفن سانترال خانه (که حلقه محلی نیز نامیده می شود) استفاده می شود. برای انجام یک تماس تلفن سانترالی معمولی از یک طرف تماس به طرف تماس، سیگنال صوتی آنالوگ با نرخ نمونه 8 کیلوهرتز با وضوح 8 بیت با استفاده از نوع خاصی از مدولاسیون کد پالس غیرخطی معروف به G.711 دیجیتالی می شود. سپس تماس از طریق مبادلات تلفن سانترالی از یک طرف به طرف دیگر منتقل می شود. تماس با استفاده از یک پروتکل تنظیم تماس (معمولا ISUP) بین مبادلات تلفن سانترالی تحت یک استراتژی مسیریابی کلی تغییر می کند. تماس از طریق PSTN با استفاده از یک کانال 64 کیلوبیت بر ثانیه، که در اصل توسط آزمایشگاه بل طراحی شده بود، انجام می شود. نامی که به این کانال داده شده سیگنال دیجیتال 0 (DS0) است. مدار DS0 دانه بندی اولیه سوئیچینگ مدار در یک مرکز تلفن سانترال است. یک DS0 به عنوان یک زمان بندی نیز شناخته می شود زیرا DS0ها در تجهیزات مالتی پلکسی تقسیم زمانی (TDM) جمع می شوند تا لینک های ارتباطی با ظرفیت بالاتر را تشکیل دهند. 










خرید و فروش دستگاه سانترال و نمایندگی سانترال پاناسونیک کرج